Iggo (AXA IM): ‘Bedrijfsobligaties blijven aantrekkelijk’

De wereldeconomie heeft de voorbije jaren schokken doorstaan die normaal een recessie zouden veroorzaken: een pandemie, een historische inflatie-opstoot, een Europese energieschok na de Russische inval in Oekraïne en de agressiefste renteverhogingscyclus in decennia. Toch blijft de groei verrassend veerkrachtig. Dat benadrukt Chris Iggo, Chief Investment Officer Core Investments bij AXA IM, tijdens de gezamenlijke vooruitblik van AXA IM en BNP Paribas Asset Management op 2026. De twee huizen die momenteel een fusie voorbereiden.

AI-investeringen zorgen voor splitsing
Volgens Chris Iggo draait de Amerikaanse economie, toch nog steeds de drijvende kracht in de wereld, vandaag vooral op drie motoren: de massale investeringsgolf in artificiële intelligentie, een krachtig rijkdomseffect door de beursrally en een opvallend soepel beleidskader.En de investeringen in AI zijn van een zelden geziene schaal, merkt hij op. De Magnificent Seven zijn intussen goed voor ongeveer 8% van alle vaste investeringen in de VS een concentratie die doet denken aan de telecom- en internetboom eind jaren 90.

‘Bedrijven investeren tegelijk in chips, datacenters, hardware en energie-infrastructuur; een golf die zowel de technologische als de bouwsector aanvuurt. Tegelijkertijd creëert die investeringsgolf weinig nieuwe jobs. AI vervangt mensen eerder dan dat het extra tewerkstelling oplevert.’ Iggo verwijst naar Meta, dat duizenden medewerkers ontsloeg na de strategische AI-omslag: het bedrijf heeft sindsdien een spectaculair stijgende omzet per werknemer. Dat fenomeen werkt door in de hele economie.

Een uitgesproken K-vormige economie
Die combinatie van sterke aandelenmarkten, enorme technologie-investeringen en een verzwakkende arbeidsmarkt leidt volgens Iggo tot een uitgesproken K-vormige economie in de VS. Daarmee bedoelt hij dat de economische vooruitgang in twee totaal uiteenlopende richtingen splitst. ’Aan de bovenkant van de K bevinden zich de hogere inkomens en de groepen die meeprofiteren van de beursrally. De S&P 500 won dit jaar zo’n 7.000 miljard dollar aan marktwaarde, waarvan de helft afkomstig is van de Magnificent Seven. Die rijkdom komt terecht bij gezinnen die aandelen bezitten, rechtstreeks of via pensioenplannen.’ Dat vertaalt zich volgens hem in sterke consumptie in niet-essentiële sectoren: consumenten met hogere inkomens blijven vlot uitgeven, wat je terugziet in de uitstekende prestaties van consumer-discretionarybedrijven.

‘Aan de onderkant van de K bevindt zich een grote groep Amerikanen die het steeds moeilijker krijgt. Zij bezitten nauwelijks aandelen en voelen de impact van blijvend hoge prijzen voor basisgoederen des te sterker waarbij de importtarieven nog extra druk zetten op de gezinsbudgetten. Bovendien toont de arbeidsmarkt tekenen van afkoeling: de zwakkere prestaties van consumer-staplesbedrijven bevestigen die scheefgroei.’ Volgens Iggo vergroot AI dit risico op ongelijkheid: kapitaal rendeert steeds sneller, terwijl de bijdrage van arbeid relatief afneemt. Dat maakt de Amerikaanse economie zowel veerkrachtig, want gesteund door krachtige beleggingsstromen en bedrijfswinsten, als fundamenteel onevenwichtig.

Fed kan richting 3 procent rente evolueren
Voor de Federal Reserve verwacht Iggo dat ze na de renteverlaging van 10 december in 2026 nog drie bijkomende verlagingen zal doorvoeren. Daarmee zou de beleidsrente tegen eind volgend jaar rond de 3% moeten uitkomen: een niveau dat volgens hem dicht bij het neutrale evenwicht ligt tussen het afremmen en ondersteunen van de economie. ‘Een dergeijke daling past historisch gezien bij een economie dieop de rand van een recessie staat, maar niet noodzakelijk in een recessie hoeft te zitten.Mochten de verwachtingen richting 2,5% of lager evolueren dan zou je wel een recessie moeten incalculeren’, stelt hij.

Zijn basisscenario veronderstelt dus dat de inflatie verder blijft dalen en de arbeidsmarkt verder afkoelt. De recente verzwakking in tewerkstelling en consumptie wijst volgens Iggo ook op een Amerikaanse economie die gevoeliger wordt voor hogere financieringskosten, wat de Fed extra ruimte geeft om te versoepelen. Tegelijk waarschuwt hij dat het Amerikaanse rentebeleid minder voorspelbaar is dan in eerdere cycli, door toenemende politieke druk en wissels aan de top van de Fed die mogelijk nieuwe accenten in de beleidskeuzes zullen aanbrengen.

Europa kijkt hoopvol naar Duitsland
In Europa richt de aandacht zich steeds nadrukkelijker op Duitsland, dat na jaren van budgettaire voorzichtigheid een ambitieus investeringsprogramma voorbereidt. Berlijn plant meer dan duizend miljard euro aan uitgaven over een periode van tien jaar, met grote nadruk op defensie, digitale infrastructuur, energievoorziening en industrieel concurrentievermogen. Volgens Iggo kan zo’n omvangrijk programma een nieuwe groeidynamiek ontketenen in de grootste economie van Europa, die de afgelopen jaren worstelde met structurele problemen zoals hoge energieprijzen, verouderde infrastructuur en een haperende industriële productie.

De mogelijke positieve effecten zullen volgens de Chief Investment Officer Core Investments bij AXA IM evenwel verder dan de Duitse grenzen reiken. ‘Als de investeringen effectief van de grond komen, kunnen ze een multiplicatoreffect creëren in de volledige eurozone, via hogere vraag, meer intra-Europese handel en een impuls voor sectoren zoals bouw, technologie en duurzame energie. Hoewel de economische groei in Europa voorlopig gematigd blijft, vormt het monetaire beleid van de ECB geen rem: de centrale bank lijkt tevreden met een beleidsrente van 2% en houdt de deur open voor verdere versoepeling, mocht de concurrentiedruk van goedkope Chinese export de inflatie verder drukken.’

Obligaties keren terug als bron van stabiel inkomen
Iggo staat nog steeds positief tegenover obligaties, vooral bedrijfsobligaties, en voor beleggers die inkomen zoeken zonder aandelenrisico is de obligatiemarkt opnieuw aantrekkelijk. ‘Bedrijven staan er financieel robuust voor: de schuldgraad blijft onder cntroke, kasstromen zijn sterk en op nieuwe obligatie-uitgiftes wordt vaak overingetekend. Credit spreads zijn historisch laag en verantwoord in het licht van de solide balanskwaliteit.’

Hij wijst erop dat Europese investment grade-obligaties vandaag ruim 2% rendement opleveren, terwijl Amerikaanse high yield tot ongeveer 7% biedt. ‘Opvallend is dat ook grote technologiebedrijven, zoals Meta en Alphabet, de obligatiemarkt beginnen te gebruiken om hun enorme investeringen te financieren. Meta betaalde recent coupons tot 5,75%, wat bedrijfsobligaties uit de technologiesector een aantrekkelijk alternatief maakt voor wie wil meegenieten van de AI-cashflows zonder de volatiliteit van aandelen.’

Daartegenover houden vooral de ontwikkelingen aan de lange kant van de rentecurves beleggers bezig. ‘In zowel de VS als Japan stijgen de langetermijnrentes sneller dan de korte, een duidelijke indicatie dat de markten zich zorgen maken over de houdbaarheid van de overheidsfinanciën en de middellange inflatie.In Japan klommen de obligatierentes zelfs naar het hoogste niveau in twintig jaar, nu Tokio een agressief fiscaal pakket uitrolt en grote levensverzekeraars minder geneigd zijn langlopende staatsobligaties op te nemen. Ook in de VS blijft de overheidsschuld toenemen, terwijl hogere rentes de kosten van schuldfinanciering steeds zwaarder maken. Dat maakt van de Amerikaanse rentecurve een van de belangrijkste barometers voor mogelijke beleidsfouten in 2026.’

Flexibiliteit wordt cruciaal in 2026
Iggo ziet twee grote risico’s voor het komende jaar. Een eerste is een mogelijke heropleving van de inflatie, ondanks de recente daling. ‘De structurele vraag naar energie door de uitbouw van AI-infrastructuur, geopolitieke spanningen die grondstoffenmarkten kunnen verstoren en de kans op fiscale dominantie in de Verenigde Staten kunnen opnieuw opwaartse prijsdruk creëren. Een nieuwe inflatiegolf zou zowel het renteverloop als de waarderingen van aandelen en obligaties onder druk zetten.’ Die fiscale dominantie betekent dat het begrotingsbeleid de monetaire politiek gaat overheersen.

Een tweede risico is dat een correctie op de aandelenmarkten zich razendsnel kan verspreiden naar de kredietmarkten. ‘Door de nauwe correlatie tussen aandelenvolatiliteit en kredietspreads kan een terugval in risicobereidheid onmiddellijk leiden tot bredere spreads, lagere obligatiekoersen en verliezen voor obligatiebeleggers. Dat risico wordt versterkt door het feit dat spreads vandaag historisch laag staan en dus weinig buffer bieden.’

In dat licht pleit Iggo voor beleggingsstrategieën die niet star vasthouden aan vooraf vastgelegde positioneringen, maar meebewegen met de economische en financiële realiteit. Flexibiliteit in looptijd, kredietblootstelling en geografische allocatie wordt volgens hem een sleutelelement om schokken op te vangen en kansen tijdig te benutten. ‘Het is gevaarlijk om in december te zeggen dat alles volgend jaar goed komt,’ besluit hij. ‘Je hebt vooral een plan nodig dat flexibel en aanpasbaar kan zijn.’