Diplomatie als enig realistisch overblijvend pad

Commentaar van Ilya Vercammen, Chief Strategist bij Puilaetco

De afgelopen dagen hebben de markten kalm gereageerd op een snelle opeenvolging van geopolitieke gebeurtenissen (wat een weerspiegeling is van de veranderende risicoperceptie bij beleggers), waarbij de S&P 500 vorige week zelfs de grens van 7000 dollar overschreed.

De reactie van de markten op de recente gebeurtenissen suggereert dat beleggers ervan uitgaan dat er voor beide partijen geen geloofwaardig alternatief is voor onderhandelingen. Zowel voor Washington als voor Teheran zouden de economische, geopolitieke en interne kosten van een nieuwe escalatie snel oplopen. Dit standpunt lijkt nu breed verankerd te zijn in de markt. Hoewel de Brent-prijs onlangs opnieuw is gestegen, is de volatiliteit beperkt gebleven.

De markten lijken zich dus vooral te richten op de uiteindelijke uitkomst, en niet op de dagelijkse schommelingen tijdens het onderhandelingsproces.

Deze marktdynamiek komt overeen met ons basisscenario. Dit gaat ervan uit dat het conflict zich waarschijnlijk tot één of twee kwartalen zal beperken. In een dergelijk scenario zouden de economische gevolgen beheersbaar blijven, ook al zouden ze lichte stagflatoire kenmerken vertonen, wat zich zou vertalen in een periode van tragere economische groei in combinatie met hogere inflatie, maar wat geen drastische ommezwaai in het beleid van de centrale banken zou veroorzaken. Voor de eurozone voorzien we een renteverhoging in 2026, terwijl we voor de Verenigde Staten blijven uitgaan van één verlaging (in plaats van twee eerder), en dit later in het jaar.

Overigens is het interessant om op te merken dat de markten, ondanks de geopolitieke spanningen, hun verwachtingen voor de winstgroei naar boven hebben bijgesteld, met name in de Verenigde Staten, waar analisten rekenen op een groei van de winst per aandeel van meer dan 17% in de komende 12 maanden. Uiteraard blijven technologieaandelen sterk bijdragen aan deze groei – de publicaties van de komende weken zijn een element om in de gaten te houden.

Vooruitzichten van de Fed  

Naast het Midden-Oosten ging de aandacht van beleggers ook opnieuw naar de Verenigde Staten, en meer bepaald naar de hoorzitting van Kevin Warsh in het kader van zijn nominatie als voorzitter van de Federal Reserve. Grote verrassingen bleven uit, maar Warsh legde duidelijke accenten die relevant zijn voor het toekomstige monetaire beleid. Hij onderstreepte nadrukkelijk zijn onafhankelijkheid en stelde dat hij geen verlengstuk van het Witte Huis wil zijn, waarbij hij het belang van Fed‑onafhankelijkheid expliciet benadrukte. Tegelijk erkende hij dat de centrale bank voor moeilijke keuzes staat.

Warsh suggereerde dat beleidsrentes lager zouden kunnen liggen indien de balans van de Fed kleiner was, zonder daar een concreet tijdspad aan te koppelen. Hij uitte zich kritisch over het huidige gebruik van forward guidance en pleitte voor een fundamentele herziening van de communicatieaanpak. Ook gaf hij aan dat het bestaande raamwerk voor inflatie‑beheersing aan herziening toe is, al bleef hij vaag over de inhoud daarvan. Voor de markten bevestigt dit dat het toekomstige beleid niet alleen afhankelijk zal zijn van macro‑data, maar ook van communicatiestrategie.