Skip to main content

Commentaar van Ilya Vercammen, Chief Strategist bij Puilaetco

Opkomende markten staan de voorbije maanden opnieuw nadrukkelijk op de radar van beleggers. In een omgeving die wordt gekenmerkt door geopolitieke spanningen en hoge schuldratio’s in ontwikkelde economieën, winnen emerging‑market‑assets aan relatieve aantrekkingskracht. Dat is geen korte termijn fenomeen, maar het resultaat van een samenloop van structurele en strategische factoren, zoals bijvoorbeeld een sterkere economische groei, gunstige demografische factoren en de opkomst van de middenklasse, omvangrijke investeringen in infrastructuur, enz.

Daarnaast speelt het monetaire beleid een belangrijke rol. Centrale banken in opkomende markten zijn doorgaans vroeger en kordater gestart met renteverhogingen tijdens de recente inflatiegolf. Hun reële rentevoeten liggen daardoor vandaag vaak hoger dan die van de ontwikkelde markten, wat hen meer speelruimte geeft om ze te verlagen. Dit creëert een gunstige context voor zowel aandelen als obligaties, vooral nu de beleidskoers in de VS en Europa minder voorspelbaar is geworden gezien de geopolitieke context.

Binnen vastrentende waarden verdienen vooral emerging‑market‑obligaties in lokale valuta extra aandacht. Ze bieden niet alleen aantrekkelijke carry, maar functioneren ook als een belangrijke diversifieerder binnen een globale portefeuille. Door blootstelling aan lokale munten en binnenlandse rentevoeten wordt de afhankelijkheid van de dollar verminderd. Bovendien omvat deze beleggingscategorie landen die netto olie‑exporteurs zijn. In een omgeving waarin geopolitieke spanningen, zoals het conflict rond Iran, structurele druk zetten op energieprijzen, kunnen dergelijke economieën relatief voordeel halen uit verbeterde handelsbalansen en hogere overheidsinkomsten.

Wij zijn op middellange en lange termijn vrij pessimistisch over de Amerikaanse dollar. Historisch gezien werkt een zwakkere dollar ondersteunend voor opkomende markten, zowel via kapitaalstromen als via soepelere financieringsvoorwaarden. Dat versterkt het rendementspotentieel van zowel EM‑aandelen als obligaties in lokale valuta.

Een bijkomend en vaak onderschat element is de verschuiving binnen emerging‑market‑aandelen zelf. Tech‑bedrijven nemen een steeds groter gewicht in binnen indices zoals de MSCI Emerging Markets. Landen als Zuid‑Korea en Taiwan spelen hierin een sleutelrol, met wereldspelers in halfgeleiders en hoogwaardige technologie. Die blootstelling verschilt inhoudelijk van Amerikaanse big tech en voegt andere groeidynamieken toe. Tegelijk betekent deze evolutie dat naast geografische en monetaire diversificatie ook de sectorale blootstelling aan technologie structureel toeneemt. Dat vraagt om bewuste portefeuilleconstructie en spreiding, maar weerspiegelt tegelijkertijd de realiteit van een wereldeconomie waarin technologische waardeketens steeds centraler worden.

Samengevat bieden opkomende markten vandaag een combinatie van groei, aantrekkelijkere waarderingen en meerdere lagen van diversificatie — geografisch, monetair én sectorieel. Dat verklaart waarom emerging‑market‑assets opnieuw op vrijwel elke beleggingsshortlist staan, mits een selectieve, gedisciplineerde en op lange termijn gerichte aanpak.

EFI

Author EFI

More posts by EFI