Een recente studie van Janus Henderson analyseerde de geaggregeerde gegevens van 111 Europese modelportefeuilles (exclusief het Verenigd Koninkrijk) over de periode van 1 september 2025 tot en met 28 februari 2026, vergeleken met de voorgaande periode van 1 maart 2025 tot en met 31 augustus 2025. Uit deze analyse blijkt dat aandelen in de gemiddelde gematigde portefeuille de grootste allocatie blijven vertegenwoordigen met 46,8%, gevolgd door vastrentende beleggingen met ongeveer 32,1% en multi-assetstrategieën met 19,3%.
Diversificatie blijft de kern van de portefeuille
Diversificatie over verschillende activaklassen blijft de beste manier om het risico binnen een portefeuille te beperken. Volgens de studie hebben beleggers hun risicoprofiel verlaagd door hun geografische spreiding verder uit te bouwen. Tegelijkertijd verminderden zij licht hun blootstelling aan aandelen ten gunste van alternatieve beleggingen.
Binnen het aandelenluik daalde de totale aandelenallocatie van ongeveer 53% naar 46,8%, met als doel de volatiliteit beter onder controle te houden. Tegelijkertijd verhoogden beleggers hun blootstelling aan opkomende markten en aan ontwikkelde markten buiten de Verenigde Staten. Dit wijst op een bredere geografische spreiding, waarbij beleggers verder kijken dan de traditionele referentiemarkten.
Hoewel Amerikaanse aandelen een belangrijke plaats blijven innemen in de portefeuilles, hebben Europese beleggers hun allocaties buiten de Verenigde Staten verhoogd. De blootstelling aan opkomende markten en andere ontwikkelde markten steeg tot ongeveer 28%, terwijl de allocatie naar de Verenigde Staten terugviel van 50% naar 43%.
Ook het aandeel van multi-assetstrategieën nam toe, van 14,6% naar 19,3%, om het totale portefeuillerisico te verlagen en de volatiliteit beter te beheersen. Daarnaast steeg de blootstelling aan alternatieve beleggingen licht tot ongeveer 1,8%, voornamelijk gefinancierd door een afbouw van aandelenposities.
Technologie blijft dominant
Hoewel large caps nog steeds de grootste positie binnen de portefeuilles vertegenwoordigen, breidt de diversificatie zich ook uit naar andere marktkapitalisaties. Beleggers tonen daardoor meer interesse in ondernemingen met een kleinere beurswaarde.
Op sectorniveau blijft technologie de grootste allocatie binnen de portefeuilles. Toch is dit tegelijkertijd de sector die het sterkst onderwogen is ten opzichte van de referentie-indexen (ongeveer 5,17%), gevolgd door energie (2,27%) en communicatiediensten (1,68%).
De grootste overwegingen bevinden zich daarentegen in de industriële sector (5,72%), basismaterialen (3,09%) en gezondheidszorg (2,95%).
Vastrentende beleggingen
De posities in vastrentende waarden bleven over het algemeen stabiel, maar beleggers hebben de gemiddelde looptijd (duration) van hun obligatieportefeuilles verkort. De gemiddelde duration daalde van 3,38 jaar naar 2,32 jaar, terwijl het rendement tot vervaldag licht steeg van 3,55% naar ongeveer 4,00%.
De studie stelt eveneens vast dat obligatiebeleggers zich steeds verder verwijderen van traditionele benchmarkgerichte strategieën. Beleggers erkennen namelijk steeds vaker de beperkingen van wereldwijde geaggregeerde obligatie-indexen.
Binnen het obligatiesegment bleef de spreiding groot. Staatsobligaties vertegenwoordigden 17,3% van de blootstelling (tegenover 31,8% voordien), bedrijfsobligaties 38,7% (tegenover 43,0%), terwijl de allocatie naar cash en geldmarktinstrumenten toenam tot ongeveer 31,5%.
De blootstelling aan gestructureerde kredietproducten (securitisaties) daalde van 3,8% naar 2,6%, maar bleef daarmee aanzienlijk lager dan de benchmarkweging van 24,0%. Het gebruik van derivaten bleef nagenoeg stabiel op 10,0%, tegenover 9,6% in de voorgaande periode.
Flexibele portefeuilles
De portefeuilles van Europese beleggers zijn dus allesbehalve statisch. Ze getuigen van een groeiende maturiteit doordat beleggers hun strategieën voortdurend aanpassen aan veranderende marktomstandigheden en actief zoeken naar een evenwicht tussen rendement, risico en diversificatie.
