Commentaar op de FED en de ECB

Christopher Dembik, Senior Investment Strategy Adviser Pictet Asset Management.

Eurozone

Aan het begin van dit jaar past de markt haar verwachtingen inzake het monetaire beleid opnieuw aan in het licht van de recentste statistieken. In de eurozone verloopt de desinflatie sneller dan verwacht, voornamelijk door een zwakke binnenlandse vraag, terwijl het recente doorbreken van de drempel van 1,20 door de EUR/USD de speculaties over een verdere versoepeling door de ECB aanwakkert. Nadat lange tijd werd uitgegaan van een eindrente van 2%, anticipeert de geldmarkt nu op een laatste renteverlaging van 25 basispunten tot 1,75%. Dat is echter niet ons scenario.

1. Zeker, de nominale effectieve wisselkoers van de euro bevindt zich dicht bij haar hoogste niveaus. Maar we weten dat de ECB niet de gewoonte heeft om onder druk te reageren. Naar onze mening zou de EUR/USD zich duurzaam boven 1,22 moeten stabiliseren alvorens de ECB een mogelijke renteverlaging zou overwegen. Die drempel lijkt veraf. Onder invloed van winstnemingen schommelt de EUR/USD momenteel rond 1,19.
2. Een verlaging van de beleidsrente leidt niet automatisch tot een daling van de wisselkoers. Veel andere factoren spelen een rol: kapitaalstromen, de positionering van speculatieve fondsen, de evolutie van de handelsbalans, geopolitieke risico’s enzovoort.
3. De macro-economische meerwaarde van een verlaging van de geldprijs is beperkt in een context waarin de liquiditeit overvloedig is en de toegang tot krediet voor ondernemingen en particulieren gemakkelijk blijft. De beleidsrentes hebben geen invloed op de vraag, die de achilleshiel van de Unie blijft.

Bijgevolg verwachten wij dat de ECB dit jaar een afwachtende houding zal aannemen, met een stabiele beleidsrente van 2%, en niet zal overgaan tot preventieve actie, in tegenstelling tot wat de markt momenteel verwacht.

Verenigde Staten

De benoeming van Kevin Warsh ter vervanging van Jerome Powell heeft de marktverwachtingen rond een agressievere monetaire koerswijziging opnieuw aangewakkerd. Veel beleggers rekenen nu op renteverlagingen van 50 basispunten in één keer en op een afbouw van de balans van de centrale bank. Deze scenario’s zijn overdreven.

In het verleden hebben pogingen om de balans te verkleinen systematisch geleid tot een stijging van de langetermijnrente. Dat is een risico dat de Fed zich dit jaar niet kan veroorloven, aangezien het Amerikaanse ministerie van Financiën ongeveer een derde van de totale uitstaande schuld moet herfinancieren. Dit zou leiden tot een sterke stijging van de rente en de Verenigde Staten in een moeilijk beheersbare schulden­spiraal duwen. Indien een balansafbouw wordt overwogen, zal dat waarschijnlijk pas vanaf 2027 of later gebeuren. Wat massale renteverlagingen betreft, ook die lijken weinig waarschijnlijk. Door de collegiale werking van het FOMC heeft de voorzitter weliswaar een belangrijke, maar geen doorslaggevende stem. Binnen het FOMC deelt slechts één ander lid dezelfde visie. Dat is ruim onvoldoende om de vereiste meerderheid van zeven stemmen te behalen. Wij blijven daarom uitgaan van twee renteverlagingen van telkens 25 basispunten dit semester, met een eerste stap in maart.