Michel Saugné, CIO, LFDE
Het eerste halfjaar stond in het teken van concentratie. Het tweede halfjaar zou wel eens in het teken van selectie kunnen staan.
Gedreven door artificiële intelligentie, een overvloed aan liquiditeit en een opmerkelijk vermogen om geopolitieke risico’s op te vangen, zijn de markten blijven stijgen ondanks een bijzonder onzekere omgeving. Maar achter indices die dicht bij hun hoogste standen staan, verschuift het evenwicht. De tijd van gemakkelijke bèta en consensusgerichte beleggingen zou geleidelijk plaats kunnen maken voor een veeleisender fase, waarin winstgroei, waarderingen, rendementen voor aandeelhouders en solide fundamentele factoren opnieuw de echte drijfveren voor rendement zullen worden. Voor beleggers zal het erom gaan blootstelling te behouden aan de krachtigste groeithema’s en tegelijkertijd de overmatige concentraties te vermijden die gepaard gaan met periodes van sterke euforie. Meer dan ooit zal het erop aankomen duurzaam momentum te onderscheiden van louter marktrage.
Als de recent waargenomen geopolitieke ontspanning zich doorzet, zouden de dalende energieprijzen en het afnemende stagflatierisico de weg kunnen vrijmaken voor een verdere uitbreiding van het beursherstel. Europa, dat lange tijd te lijden had onder een tekort aan groei en technologie, zou dan over een aanzienlijk inhaalpotentieel beschikken.
Europa: een herallocatiegebied dat niet mag worden verwaarloosd
In een markt die minder afhankelijk is van een beperkt aantal aandelen en meer wordt gestuurd door fundamentele factoren, zou de nadruk geleidelijk weer kunnen komen te liggen op de selectie van bedrijven in plaats van uitsluitend op blootstelling aan de grote marktthema’s. Na maanden van uitgesproken onderprestaties en terwijl beleggers nog steeds onderwogen zijn, bevinden de blootstellingsniveaus aan de Europese markten zich nog steeds dicht bij hun historische dieptepunten. De waarderingen zijn genormaliseerd, de excessen zijn grotendeels weggewerkt en naarmate het macro-economische klimaat zich stabiliseert, ontstaan er nieuwe kansen.
Dit geldt met name voor smallcaps, waarvan de opgelopen achterstand in de komende maanden zou kunnen worden ingehaald, maar ook voor kwaliteitsbedrijven, waarvan de fundamentele factoren ondanks de recente onzekerheden solide blijven. Deze laatste worden weer aantrekkelijk, aangezien hun relatieve waarderingen zich na twee moeilijke jaren grotendeels hebben genormaliseerd. De stijging van de dollar ten opzichte van de euro zou deze sterk exporterende aandelen ook kunnen helpen.
Sommige luxemerken profiteren van de eerste tekenen van herstel van de vraag. De vernieuwing van de creatieve teams binnen de belangrijkste modehuizen draagt eveneens bij aan het herstel van de aantrekkelijkheid van de merken en de belangstelling van beleggers.
De banken in de eurozone blijven profiteren van een nog steeds gunstig renteklimaat, solide balansen en hoge winstgevendheid. Daarbij komen nog de verwachte productiviteitswinsten dankzij artificiële intelligentie, de optimalisatie van de banknetwerken, een beginnende consolidatiegolf en bijzonder aantrekkelijke rendementen voor aandeelhouders.
Ook de duration wint weer aan belang, met name in Europa, in een context waarin de daling van de energieprijzen zou kunnen bijdragen aan een matiging van de inflatieverwachtingen en de centrale banken meer manoeuvreerruimte zou kunnen geven.
Buiten Europa bieden verschillende thema’s aanvullende diversificatiemogelijkheden. De aanhoudende ontwikkeling van de infrastructuur voor artificiële intelligentie blijft zorgen voor een enorme investeringsbehoefte. Kritieke grondstoffen nemen een strategische positie in als kern van de technologische, energetische en industriële transitie.
Ook Japanse aandelen verdienen bijzondere aandacht. Terwijl de effecten van de monetaire verkrapping door de Bank of Japan inmiddels grotendeels in de koersen lijken te zijn verwerkt, blijven de fundamentele factoren van de bedrijven solide en blijven bestuurshervormingen het opwaartse potentieel van de Japanse markt ondersteunen. Gedreven door het herstel van de investeringen, een beter gebruik van kapitaal, bestuurshervormingen en de groeiende belangstelling van zowel binnenlandse als internationale beleggers, en tegen de achtergrond van een yen die op historisch lage niveaus blijft, herwint Japan geleidelijk zijn plaats in de wereldwijde beleggingsportefeuilles.
In deze omgeving lijkt beleggen op basis van overtuiging meer dan ooit een relevante aanpak. Nu de prestatieverschillen toenemen en de kansen zich vermenigvuldigen, wordt selectiviteit opnieuw een essentiële factor voor het creëren van waarde. Meer dan ooit is het de uitdaging om bedrijven te identificeren die zichtbaarheid, kwaliteit, financiële discipline en duurzame groei weten te combineren. In een marktfase die minder wordt gedreven door enkele dominante aandelen, zullen niet langer de indices het verschil maken, maar het vermogen om de juiste aandelen te selecteren.
