Charles-Edouard Bilbault, Beheerder Internationale Aandelen, Rothschild & Co Asset Management
Gedreven onder meer door de energietransitie is de interesse in de mijnbouwsector — en meer bepaald in strategische metalen — de afgelopen jaren aanzienlijk toegenomen. Nu deze centraal staan in vraagstukken rond soevereiniteit en geopolitieke spanningen, lijkt deze paradigmaverschuiving echter nog niet volledig te zijn doorgedrongen bij beleggers.
Waarom blijft de sector van metalen en mijnbouw zo actueel?
Zonder metalen is er geen wereldwijde groei. Alles wat u in uw omgeving ziet en aanraakt, is afkomstig uit de landbouw of uit minerale grondstoffen. Historisch gezien is de vraag naar metalen per persoon per jaar tussen de jaren 1920 en 1940 met een factor 1,8 gestegen door urbanisatie, en vervolgens met een factor 2,7 tussen de jaren 1950 en het begin van de jaren 1980 als gevolg van industrialisatie.¹
Er dient zich nu een nieuw paradigma aan. De energietransitie en de herstructurering van waardeketens zouden deze vraag tegen 2050 nog eens met een factor 2,3 kunnen doen toenemen.¹ Dit is een fundamentele verschuiving: metalen zijn niet langer enkel industriële grondstoffen, maar strategische pijlers voor elektrificatie en soevereiniteit, in een context waarin landen opnieuw controle willen krijgen over hun toeleveringsketens.
Wat is de impact van deze paradigmaverschuiving op de vraag naar metalen?
Sinds enkele jaren koppelen de prijzen van basismetalen zich los van de traditionele economische drijfveren. Voorheen volgden zij de industriële cyclus, maar vandaag domineren drie nieuwe thema’s.
Ten eerste is er de energietransitie, waarbij de vraag naar koper naar verwachting zal verdubbelen tegen 2030.¹ Ter illustratie: elektrische voertuigen verbruiken gemiddeld vijf keer meer metalen dan voertuigen met een verbrandingsmotor.
Ten tweede zijn er de nieuwe technologieën. De wereldwijde vraag naar koper vanuit deze sector zal stijgen van 1% naar 6% tegen 2050 en zal leiden tot een toename van de elektriciteitsvraag met 20% in de Verenigde Staten tegen 2030.² Dit hangt samen met de ontwikkeling van datacenters en de elektrificatie van mobiliteit.
Ten derde is er de deglobalisering. Meer dan 50% van de metalen wordt geraffineerd in China — en voor sommige “kritieke” metalen loopt dit op tot 80%. Tegelijkertijd voeren de Verenigde Staten en Europa tussen 2020 en 2025 nieuwe beleidsmaatregelen in rond grondstoffen.³
Kan het aanbod deze explosieve vraag bijbenen?
Absoluut niet — de druk neemt toe. De reserves raken uitgeput: het aantal jaren waarin basismetalen nog ontgonnen kunnen worden, neemt af, terwijl de exploratiekosten per ontdekte ton sinds 2000 met een factor acht zijn gestegen.³
Voor koper geldt dat de productie structureel moet toenemen, maar in werkelijkheid daalt het aanbod. Men verwacht een daling van de productie met 300 kiloton in 2026 ten opzichte van 2025.³
Deze structurele schaarste wordt verergerd door het gebrek aan nieuwe ontdekkingen en door de gemiddelde doorlooptijd van vijftien jaar om een nieuwe mijn te openen.
Hoe versterkt de geopolitieke context deze spanningen aan de aanbodzijde?
Geopolitiek fungeert als katalysator. Met 90% van de productie van zeldzame-aardemagneten — essentieel voor onder meer elektrische voertuigen en windturbines, die samen goed zijn voor 50% van de vraag — domineert China de markt.⁴
Door toenemende geopolitieke risico’s hebben landen zoals China en India hun strategische voorraden metalen en fysieke grondstoffen aanzienlijk uitgebreid. Deze massale voorraadopbouw wordt verder beïnvloed door regionale arbitrage, bijvoorbeeld bij koper tussen Amerikaanse voorraden en de rest van de wereld, mede door handelsheffingen in het kader van de handelsoorlog.
Bovendien krijgen overwegingen rond nationale veiligheid steeds meer voorrang op pure economische efficiëntie. Het “just-in-case”-paradigma⁴ vervangt geleidelijk het “just-in-time”-model⁵, wat leidt tot grotere cyclische schommelingen en structurele risicopremies op energie en metalen.
De Amerikaanse overheid wil daarnaast investeren in mijnbouwprojecten en private investeringen stimuleren via een gunstiger regelgevend kader voor de sector.
Hebben beleggers deze veranderingen al ingeprijsd?
Wij stellen een duidelijke structurele onderinvestering vast. De sector vertegenwoordigt eind 2025 slechts 0,4% van de S&P 500, terwijl Nvidia en Microsoft samen 13,5% uitmaken — 34 keer zoveel.⁴
Nochtans zal technologische vooruitgang, zoals die door deze bedrijven wordt gepromoot, onmogelijk zijn zonder veilige toegang tot essentiële grondstoffen voor de fysieke infrastructuur die innovatie ondersteunt.
Beleggers lijken dit thema te negeren, waardoor een aanzienlijke kloof ontstaat tussen investeringen en de realiteit van een naderende supercyclus.
Hoe positioneert het fonds R-co Strategic Metals and Mining zich in dit landschap?
Wij bieden blootstelling aan metalen die verband houden met de energietransitie en strategische materialen, via zowel gevestigde producenten als junior- en exploratiebedrijven.
De allocatie naar onderliggende materialen is dynamisch en gebaseerd op macro-economische gegevens en vraag- en aanbodmechanismen.
Onze aanpak is holistisch en opgebouwd rond vier subthema’s:
- grote producenten
- de nieuwe generatie mijnbouwprojecten
- gespecialiseerde materialen
- verwerking en nieuwe mijnbouwtechnologieën
Dit resulteert in een geconcentreerde portefeuille, waarbij de aandelenselectie gebaseerd is op sterke overtuigingen, met een voorkeur voor bedrijven actief in exploratie om langetermijnwaardecreatie te benutten.
Waarom die focus op juniors en exploratie?
Dat is onze specialiteit. Exploratie kan potentieel zeer hoge rendementen opleveren — een ontdekking kan leiden tot een aanzienlijke herwaardering van een mijnbouwbedrijf.
In een wereld van schaarste ontstaat daar mogelijk “generationele rijkdom”, wat een onderscheidend element vormt van ons fonds.
Bronnen:
- Wereldbank, oktober 2025
- Internationaal Energieagentschap, december 2025
- Bloomberg, oktober 2025
- Aanleggen van strategische voorraden
- Synchronisatie van grondstofbestellingen met productieplanning
