ECB last een pauze in, maar blijft erg waakzaam voor inflatierisico’s

Marktcommentaar van Gianluca Lobefalo, Analyste senior, Varenne Capital Partners 

Zoals verwacht heeft de Europese Centrale Bank (ECB) haar depositorente ongewijzigd gelaten op 2,25%, met behoud van een duidelijk restrictieve koers. De Raad van Bestuur benadrukte dat de onzekerheid hoog blijft en dat de inflatoire effecten van de herlevende spanningen in het Midden-Oosten zich nog niet volledig hebben gemanifesteerd. In plaats van het einde van de monetaire verkrappingscyclus aan te kondigen, herhaalde de ECB haar vergadering-per-vergadering-aanpak, afhankelijk van de data, terwijl de markten september blijven beschouwen als de meest waarschijnlijke datum voor een nieuwe renteverhoging.

Dit status-quo biedt ook de gelegenheid om terug te blikken op de oorsprong van de inflatiedoelstelling van 2%, die inmiddels universeel is aanvaard. Contrary to popular belief was Nieuw-Zeeland — het eerste land dat een officieel inflatiedoelstellingssysteem invoerde — aanvankelijk niet op 2% gericht. In 1990 nam de Reserve Bank of New Zealand een inflatiebandbreedte van 0 tot 2% aan, bedoeld als een praktische definitie van prijsstabiliteit eerder dan als het resultaat van een precies economisch model. Pas later evolueerde dit kader naar een bandbreedte van 1 tot 3%, waarbij het middelpunt van 2% het operationele ankerpunt werd.

Naarmate het inflatiedoelbeleid wereldwijd gemeengoed werd, stemden de meeste centrale banken zich geleidelijk af op dezelfde doelstelling. Daardoor werd de 2%-doelstelling de internationale norm — niet omdat zij een theoretisch optimaal niveau vertegenwoordigde, maar omdat zij doeltreffend bleek om inflatieverwachtingen te verankeren, met voldoende flexibiliteit om deflatie te vermijden en de effectiviteit van het monetaire beleid te bewaren.

Het afwachten van de ECB herinnert eraan dat de geloofwaardigheid van een centrale bank uiteindelijk berust op het handhaven van dit ankerpunt. Zelfs als de inflatie afneemt, blijven beleidsmakers terughoudend om hun monetaire beleid voortijdig te versoepelen, nu geopolitieke ontwikkelingen neerwaartse risico’s blijven vormen voor de inflatievooruitzichten.